قلب غمگین

دل من :[دل تنگی , ]

یک لحظه دلم برای وسعت بی قراریهایت تنگ شد ، یک لحظه دیدگانِ به انتظار نشسته ام !برای معصومیت نگاهت به روشنی صبحِ امید پناه برد با یاد تو حتی برای یک لحظه دلم قصرهای پرغصه اش را .در پشت دیوارهای سنگی اسرار پنهان نمود با یاد تو پرنده ی زخمی دلم در گوشه ای از .خانه ی ویرانه ی خویش عاشقانه نام تو را بر زبان آورد ...با یاد تو آرامشی غریب را تک تک سلول ها یم تجربه کردند !یادت مرا آرام کرد، دوباره جان گرفتم و در آسمان پهناور عشق پرواز کردم ...!یک لحظه یادت مرا از خودم جدا کرد ...فقط برای یک لحظه ولی بی تو !!باز هم همان دلتنگ همیشگی .ای کاش آرزوهای بزرگ تو

در دستان کوچک من بود

تا به تمامی آنرا به تو میبخشیدم

به دستانت نگاه کن ...

آرزوهای کوچک من در دستان بزرگ و پر سخاوت توست

چه هراسان می گریزی !
و این شاعر را تقد یم به تو میکنم ......... کسی که همیشه به یاده تو است ... فرزاد
سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست
سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست
تو یه رویای کوتاهی دعای هر سحرگاهی
شدم خام عشقت چون مرا اینگونه میخواهی

من آن خاموش خاموشم که با شادی نمیجوشم
ندارم هیچ گناهی جز که از تو چشم نمی پوشم
تو غم در شکل آوازی شکوه اوج پروازی
نداری هیچ گناهی جز که بر من دل نمی بازی

مرا دیوانه میخواهی ز خود بیگانه میخواهی
مرا دلباخته چون مجنون ز من افسانه میخواهی
شدم بیگانه با هستی زخود بیخود تر از مستی
نگاهم کن نگاهم کن شدم هر آنچه میخواستی
سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست
سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

بکش دل را شهامت کن مرا از غصه راحت کن
شدم انگشت نمای خلق مرا درس عبرت کن
بکن حرف مرا باور نیابی از من عاشق تر
نمیترسم من از اقرار گذشت آب از سرم دیگ

نوشته شده در جمعه 22 تیر 1386 و 12:07 ب.ظ توسط محمد

ویرایش شده در - و -

لینك مستقیم مطلب || نظر ها []

منتظر :[دل تنگی , ]

نوشته شده در جمعه 22 تیر 1386 و 12:07 ب.ظ توسط محمد

ویرایش شده در یکشنبه 24 تیر 1386 و 02:07 ق.ظ

لینك مستقیم مطلب || نظر ها []

زلف :[دل تنگی , ]

زلف تو از شب خبر می داد اما دلم پر نور بود

روز بود آن خلوت ما یا که شب هنگام بود؟

شرم و ترسم را به هم آمیخت، شوق

شوق را هم هدف، تنها و تنها ، کام بود

من چه خوانم آن لب افسونگر ضحاک تو

لب نبود آن، لب نبود آن، لب نبود، آن جام بود

این لب من مست بود و سینه ی او جام بود

قلب من از شوق می زد، قلب او آرام بود

حسن گفتا، کیست این ترسای مهوش، گفتمش

دختری مهتاب پیکر کو که .......... نام بود

بوسه ات چون نام ایزد زنده کرد ایمان من

بوسه ات آغاز بود و بوسه ات انجام بود

دل بگفتا من نمی خواهم به جز آغوش، لیک

پیر عقلم نعره زد کان دام بود ، آن دام بود!

چندی از آن شب گذشت و من نمی دانم هنوز

کاین دل من بود کانجا چون غزالی رام بود؟!

نوشته شده در جمعه 22 تیر 1386 و 12:07 ب.ظ توسط محمد

ویرایش شده در - و -

لینك مستقیم مطلب || نظر ها []

بخشش :[دل تنگی , ]

مراببخش

ملامتت نمی کنم

که مرا باور نکردی

هر چند به ناگاه امروز شد .

رد تنهائیم بر دیوار

نقش ترا جاودان کرده

و عجیب نیست که من دردم را

تنها به درختان می گویم.

لاک تنهائیم را

گذر آدمها سخت کرده

و من بناچار

بغضهایم را در لابلای ترکهای دیوار

- با وسواسی کودکانه -

می نهانم.

همبستری با خیالت

هر شب خطی نو می زاید

و من این نوزادان غم زاده را

با دردی جانکاه بر دفتری کهنه می خوابانم .

آه ! که شیون های گاه و بی گاهشان

در پس خط چین تحمل من

قیامتی به پا کرده ابدی .

کاش کسی به من می گفت

این عقوبت کدامین نکرده گناه است ؟!؟

کاش ...

کسی ...

به من ...

می گفت ...

کاش .